woensdag 15 november 2017

Vers op maat bij zelfportret van Jurriaan van Hall.




















Als Neptunus’ eigenste nat,
Omprangd door lofgeklater
Kiem ik voort in ’t lentebad
Van petaalen en amberwater
En toont mijne levenskracht
Een kleinre, vleeslijke aard,
Welke mij uit profaane pacht
En haare zwachtlen baart.

woensdag 1 november 2017

Dichtwerk op maat bij 'Pour Toujours' van Silvia B.















Hoe ras ‘t bestorven wezen
En al wat bezeerd is door tijd
Mekaars duur doen ontvlezen
En zo bloed van ‘t uure slijt,

Leeft liefde antiek gevangen,
Louter rond een der knooken,
Die van aardse klaagzangen
In dit rijm wordt vrijgesproken.

zondag 22 oktober 2017

Aan Petrus' kruis.




Aan Petrus’ kruis
Bevind ik mij,
Waar mijn kijk
Zich heeft gekeerd.
‘Rots in ’t gedruis’,
Gelijk Jezus zei,
Waarop ik ‘t rijk
Zondig heb bezeerd.

Want sedert jij
M’n geloof verliet
En uit mijn beden
Bent heengegaan,
Oppert ketterij
Waarin verdriet
Als roest ‘t heden
Stil heeft verdaan;

Dus doe ‘k kond:
Ik ben geen wezen,
Draag de pijnmis
Het heilige woord -
Aan ‘t kruis wond,
In ongeloof genezen,
Maar in heugenis
Draag ik je altoos voort.

donderdag 12 oktober 2017

Dichtstuk op maat bij Spinal Room van Eylem Aladogan.
















Geruggensteund door de veele pilaaren,
Welke snaaren in muuren doen klaaren
Walsen arabesken met kristalgetouwen
Op barokke toonen die zich herbouwen,
Tot een serenade haare coupletten krult -
Kalklijnig van stem en zwart aan tumult.

zondag 1 oktober 2017

Vers op maat bij schilderwerk van Jacques Tange.
















Licht mijmrend op den na-dag van het ledikant
Hoor ik hoe wind zich achter ‘t gordijnsel spant,
Voel ik kilte klauteren uit het raam naar binnen,
Welke iedereen voor haare vorst tracht te winnen
En vraag ik me af: - In alle paarlen van amethist,
Zou hij zien dat hij degene is die mijn kroontje mist?

maandag 18 september 2017

Dichtstuk op maat bij schilderij 'Disarranged' van Ina van Zyl.

Foto: Peter Cox
















Niet prijkt m’n hoofd op midzomernacht - 
Ik bied u de snaaren van ’t instrument,
Dat bespeeld werd door een prinsenpracht
En hier rijkelijk iedre melodie afwendt.

Doch geen leeddroppels glij’en naar benee,
Nee, ik word begroet door Hypnos’ knecht,
Welke mij tersluiks op een papaavren stee
Niet waaks maar in stilte ter ruste legt.

donderdag 7 september 2017

Vers op maat bij unieke oorring van IVY & LIV.




















Thans kan zij hier verpoozen,
En laat zich ten volle spreiden
Op smeulwolkjes van theerozen,
Welke indigo’s stem verblijden,
Vooraleer zij wordt opgenomen
Om Apollo’s beminde te sieren,
Om in haar ooren te stroomen
Als een der verzaligde rivieren.