donderdag 25 mei 2017

Dichtwerk op maat bij werk van Rosemin Hendriks.

















Ten gevolge van ’n rauwe zeer
Giet ik m’n blik over kasseien,
Laat ik het harte des te meer
Een oeverlooze strook plaveien,
En trotseer ik als een rotsbos,
Wat jij me achterwaarende zei:
Jouw zeer kruimelt me nooit los,
Noch van de oever of het plavei.

zondag 14 mei 2017

Vers bij beeld 'Possessed' van Danny van Ryswyk.





















Mij valt geen mysterie ten blijde,
Wanneer ik beide de oogen sluit
Ontvliedt gesnik van duistre zijde
In koorzang de gemaskerde huid;
En venijn scherpt vlezige pluimen,
Welke me vals poogen te verleiden,
Waar de schoon-gewiekten ruimen
Duur ik als Gregoriaanse heiden.

maandag 8 mei 2017

Vers op maat bij tekenwerk van Jeroen Krabbé.


















Her is het oord waar gronde zijn borst
‘t Boomenvolk spreidt en blaadren trost,
En de heuveltjes af en op het eeven veld
Worden zij in het Parisch gras vergezeld
Door wat koren, heide en weemlend mos,
Golft ‘n flank dit oord van ‘t jammerdal los.

maandag 1 mei 2017

Vers bij stalen werk van Henny van der Meer.





















Den zilverberk liefschudde mij
En vergoot me van zijn gewei,
Gleed ik gelijk ‘n staalen traan
Naar benee tegen ‘t molm aan
En ginds heeft ze mij gevonden,
Ze smeedde de negen wonden,
Liet me wassend onderkoomen
Aan deze helderste aller boomen.

woensdag 19 april 2017

Dichtstuk op maat bij schilderwerk van Rob Scholte.





















Gunt gij ons ‘n waare serafijn
En zien wij noch zucht of tred
En is haar haast enkel schijn,
Die door hem hier is vastgezet?

Of trof zij zijn gunstige hand -
En bewoont ze geen stilleeven,
Doch zweeft zij als Gods gezant,
In een voile van mist gedreeven?

Ach, laat de vraag niets gebaard -
Doch gun ons louter wie zij is:
Een zucht of tred van deez’ aard’
Of een serafijn in een beeltenis?

dinsdag 11 april 2017

Gedicht op maat bij werk van Irene Fortuyn.
















‘t Heeft meiknoppen doen zweeten
En vorst het daggoud opgelegd,

‘t Heeft de lippen der profeeten
Doen slaapen voor Gods onrecht,

‘t Heeft Aphrodite doen luiden
In symfonie naar ’t hoogste goed,

‘t Heeft de borst van het Zuiden
Gehard voor alle rampspoed

En ‘t heeft Kunst laten spreeken
En zich door al en ieder geuit

En alles behoed voor gebreeken
Met grauwe slierten van dahliakruid.

dinsdag 4 april 2017

Gedicht op maat bij tekening 'Thea' van Rob Polak.





















Als wees van de Bekoorlijkheid
Schonk hij haar een onderkoomen,
Dat ‘t oog opaalt en tezelfdertijd
Geneugte-tranen doet stroomen,

En zo geeft het gitkolen silhouet,
Waar veer en penseelen om strijden,
‘n Portret dat zichzelf en ‘t vers redt:
Thea, een muze uit de hoogtijden.