donderdag 18 januari 2018

Vers op maat bij Verbondenheid van Margot Homan.














O, dappre wind, prijk mijne haaren
En laat hierbij zijne laatste aanblik
Bij geen rotsgelui of wiekslag verjaaren
Of verarmen bij ‘s mens stervenssnik.
Want al lijken onze lippen gescheiden
En blijft een kus afwezig in ‘t gemin,
Duurt de gedachtenis onzer beiden                          
Voort in dit huuwlijk van koper en tin.

zondag 7 januari 2018

Gedicht op maat bij Teun Hocks' Man met Vraagteken.




















(De zon)

Ze stal van goudvergaarders de krans,
Plunderde penseelvorsten hunne ziel;
En winter vroeg ‘r nauwelijks ten dans
Als Heere Twijfele niet voor haar viel.

Doch, hoe kunt u de zon beminnen?
Nee, geen antwoord lenigt de vraag -
Noch genadezangen, noch offerzinnen
Vervaagen ‘t raadsel dat ik mededraag.

woensdag 27 december 2017

Vers op maat bij werk van Herman van Hoogdalem.













Thans in het laatste bekleedsel gehuld,
Doch naakt aan grief: m’n éénge schuld
Wend ik zonder huivere de oogopslag af,
Naar hemel die waaks is over wee of straf
En geef ik te zaliger moede doch verblijd
De sterveling in mij aan dien bovense tijd.

zondag 10 december 2017

Dichtstuk op maat bij werk van Maartje Korstanje.














Ontsproten aan haare hand
Neem ik deez’ gedaante aan
Van ‘n creatuur die verbrand
Uit het weembed is opgegaan,
Lauwere ik ‘t buitenschoon:
De landouwen en molmdieren -
In dorre lichtval die ik betoon
Laat ik Natuur her zegevieren.

maandag 27 november 2017

Dichtbundel/Agenda 2018: Twaalf gedichten in nachtscha en dageraad




















Deze kleurrijke integratie van agenda 2018 met eigenzinnige minnedichten is niet alleen een vademecum voor innige mijmeringen maar ook een brug naar diepere contacten.

Meer info:
https://www.lotuswebtec.com/nieuws-events.html

woensdag 15 november 2017

Vers op maat bij zelfportret van Jurriaan van Hall.




















Als Neptunus’ eigenste nat,
Omprangd door lofgeklater
Kiem ik voort in ’t lentebad
Van petaalen en amberwater
En toont mijne levenskracht
Een kleinre, vleeslijke aard,
Welke mij uit profaane pacht
En haare zwachtlen baart.

woensdag 1 november 2017

Dichtwerk op maat bij 'Pour Toujours' van Silvia B.















Hoe ras ‘t bestorven wezen
En al wat bezeerd is door tijd
Mekaars duur doen ontvlezen
En zo bloed van ‘t uure slijt,

Leeft liefde antiek gevangen,
Louter rond een der knooken,
Die van aardse klaagzangen
In dit rijm wordt vrijgesproken.